And the winner is…

Marjan gaat het je vertellen:

Er zaten maar 8 namen in de enveloppe. Toen werden we toch wel wat zenuwachtig.

Er was 400.000 euro beschikbaar en iedere winnaar zou maximaal 30.000 euro krijgen. Ofwel 13 van de 18 deelnemers maakten kans op subsidie. Grote kans dat we erbij zaten. Na een rondje door de zaal bleek dat een aantal lager ingezet had. Dus in theorie zouden we allemaal onze aangevraagde subsidie kunnen krijgen. Waarom zouden ze ons anders allemaal persoonlijk uitnodigen, een presentatietafel laten inrichten en de staatssecretaris van economische zaken een hand laten schudden?

Toen de directeur van het voedingscentrum vertelde dat er maar 8 namen in de enveloppe zaten, moest ik wel even slikken. Dat betekende dat het merendeel voor niks was gekomen. Maar wij zouden er toch wel bijzitten? Ons plan is zo goed!

De eerste naam werd genoemd.

Een vergelijkbaar idee als wij. Als hij erbij zit, moeten wij er ook bij zitten. Maar daarna waren het vooral partijen die onderzoek doen in het lab. Dat is een hele andere tak van sport dan ons idee. Bij nummer 6 werden we echt zenuwachtig. “Hoeveel namen nog?” Vroeg Marieke. “Dit is de een na laatste.” zei ik. “We hebben nog twee kansen.” Maar de een na laatste naam was niet die van ons. De laatste dan?…. Helaas! Ook niet.

Teleurstelling en ongeloof.

Want een paar minuten daarvoor had de directeur van het voedingscentrum alle punten opgenoemd waar de winnaars aan voldeden. En bij ieder punt keken we elkaar aan en dachten we “check”. Maar toch zat onze naam niet in de enveloppe.

Ik was er zo van overtuigd.

Opeens krijg ik een déjà vu. Zeven jaar geleden was ik zwanger van de eerste. Ik wist zeker dat het een jongen zou worden. Een meisjesnaam hadden we wel, maar daar had ik in een minuut mee ingestemd want het werd toch een jongen. Toen de verloskundige het ieniemienie mensje in de lucht hield dacht ik “ik zie helemaal geen piemeltje”. En toen ze zei “Gefeliciteerd, een meisje!”, was ik toch wel even sprakeloos. Want ik wist zeker dat het een jongen zou worden. Had ook een prachtig wit met blauw babykamertje.

Dus ja, het is niet de eerste keer dat ik ernaast zit.

Maar ik ben er van overtuigd dat het nog komt. Zoals ook dat jongetje er nog gekomen is. En dat meisje? Die weet precies wat ze wil. Als ze iets bedacht heeft, krijgt ze het voor elkaar. Als het niet linksom is, dan wel rechtsom. Zou ze dat misschien van haar moeder hebben?’

Benieuwd wat hier aan vooraf ging? Lees dan de vorige blog op de SOUR website of facebook pagina

Hartelijke groeten,
Marjan & Marieke

P.S. Op de foto zijn we in gesprek met Staatssecretaris van Economische Zaken, Martijn van Dam.